VURMA NURETTİN

Hayatın kıyısında
Delinmiş bir kayıksın
Yanlış yere yanaştın
Sen bunlara layıksın
Bu şehre bel bağladın

Doymadı gitti karnın
Bir kondu yaptın ama
Yıkıldı kaldı yarım
Vurma Nurettin vurma

O senin karın
Bak onlar çocukların iftiharın
Yaşama kavgasında
Ne gelirse yutarsın
Bir ucundan tutarsın

Bu şehrin girdabında
Kayboldu yoğun varın
Böyle umutsuz olma
Hele bir olsun yarın